الشيخ الأنصاري
226
صراط النجاة ( فارسي )
فصل 56 در آداب و لواحقى كه اختصاص به زن دارد [ مسأله 853 ] - يكى آن كه مستحب است كه خود را زينت كند به حلى و زيور و خضاب به جهت نماز و در پستوهاى خانه نماز كند و اقوال نماز را آهسته بخواند و قدم را بهم بگذارد در حال قيام و دو دست را بر روى پستان بگذارد [ 1 ] و به هم ضم كند در حال قيام و بگذارند در ركوع بر ران خود كه سر انگشت بر زانويشان برسد و زانو را پس نكشند و در قيام اول بنشينند و بعد سجده روند و در سجدهء خود را جمع بدارند و بچسبانند بر زمين و در وقت نشستن زانوى خود را بلند كنند و بر كف پا و وركين بنشينند نه مثل [ 2 ] مردان و در وقت بر خواستن راست برخيزند نه اول كمرشان را بلند كنند .
--> [ 1 ] ( ميرزا - يزدى ) مراد از دست ، كف دست است و پستان را به دست به سينه بچسبانند . [ 2 ] ( ميرزا ) توهّم نرود كه اين قسم نشستن ماحى صورت صلاة است بلكه اين نوعى از جلوس است .